verschuilen

Friday, 2 March 2018

sometimes
I also
wanna
hide



Het was avond. Zo'n avond waar je nog niets gepland hebt staan en eigenlijk naar buiten wil om frisse lucht te halen. Ik fietste naar een meer. Voor me zag ik de volle maan voorzichtig verdwijnen. Ik staarde en zag dat hij zich steeds meer ging verschuilen achter de wolken. Soms zou ik me ook willen verschuilen. Maar dat gaat niet. Ik blijf, net zoals de zwanen rechtsonder, zichtbaar. Misschien niet op de voorgrond, maar wel op de achtergrond.

22 comments:

  1. Heel mooi geschreven weer! :)

    ReplyDelete
  2. zo zo zo prachtig, de foto en het tekstje <3

    ReplyDelete
  3. Mooi geschreven en toch wel herkenbaar..

    ReplyDelete
  4. Wauw. Dit is prachtig geschreven, echt! En ook zo herkenbaar <3

    ReplyDelete
  5. Wat mooi geschreven! En je foto is zo ontzettend mooi! Heel mysterieus, echt een kunstwerkje! Liefs

    ReplyDelete
  6. Wauw, echt prachtig dit... Het is zó mooi geschreven en ook oh zo herkenbaar!

    ReplyDelete
  7. Wauwie, ik vind dit zo mooi! <3

    ReplyDelete
  8. Wauw wat een mooie tekst en een prachtige foto!

    ReplyDelete
  9. Deze foto is echt het een van de mooiste "oh, waaaaauw wat is de maan zo mooi"-foto's die ik ooit heb gezien! Zo erg mooi! X

    ReplyDelete
  10. Heel mooi geschreven en heel herkenbaar..

    ReplyDelete
  11. Echt mooi! Mag ik je tekstje overnemen in een schriftje? Zo mooi!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dankje, wat lief! Ja natuurlijk mag dat!! :)

      Delete
  12. Wauw, hele mooie foto en tekst! <3
    xx

    ReplyDelete